Op een vriendelijke manier rijden is voor mij niet zozeer het paard vriendelijke vragen of het genegen is iets voor mij te doen. Nee, ik tracht door herhaaldelijk op dezelfde manier een hulp te geven het te sturen en motiveren om iets voor mij te doen. Doet het wat ik beoog, dan volgt beloning zodat het het een positief gevoel geeft, dat hetgeen het doet goed is.

Wij, mensen, hebben onze paarden gedomestiseerd. Respect voor dieren..Wat wordt daarmee bedoeld? Wij, mensen, willen toch juist, dat paarden respect voor ons hebben. Zo worden ze door onszelf opgesloten en afgericht. En wie denkt aan natuurlijke routes en wegen om dat te doen, heeft het mijns inziens mis. Het paard leeft niet meer in de wilde natuur (op een enkeling na). Om de vergelijking te maken: Bert Haanstra zei het treffend in één van zijn documentaires: "Wij houden zoveel van de natuur. We richten haar zo in, zoals we haar zelf mooi vinden". En dat geldt ook voor de wijze waarop wij onze viervoeters benaderen.  Het is de realiteit, dat wij hedentendaage gebruik willen maken van het paard om vanuit ons eigen egoïsme plezier te willen maken of een hobby uit te oefenen,  rijden wij erop. Ik probeer, die egoïstische attitude te verdunnen door er voor te zorgen, dat mijn paard in zo goed mogelijke omstandigheden leeft. Dat is wel het minste, dat ik hem verplicht ben. En is ook een noodzakelijke basis om van hem iets gedaan te krijgen.

Voor wat betreft het rijden geldt, dat lief vragen of gefriemel en gepruts ik mijn paard in verwarring breng. Hem laat zoeken en klungelen door mijn vage en onduidelijke vraagstelling en hulpen. Dat is niet rechtvaardig en draagt zeker niet bij aan vooruitgang. Hier maak ik de vergelijking met (wat goed is voor) de opvoeding van kinderen. Duidelijk zijn richting je paard in wat je wilt. "Nee" is "nee" en "ja" is "ja". "Halt" is "halt", "draf" is "draf". Een paard is (net als een kind) gebaat bij een duidelijke en consequente benadering en aanpak. Telkens weer, ALTIJD en overal, dus zowel aan de hand als onder het zadel. Weet het waar hij aan toe is. Daar wordt hij pas blij van! En bovenal deze benadering voorkomt een heleboel problemen! Enne, vergeet ook vooral niet het goede gedrag te belonen en het "slechte" te negeren, dan wel met stemgebruik te straffen. Straffen hoeft niet, streng zijn ook niet, DUIDELIJK des te meer.